In L'viv en omgeving - 900.000 inwoners - leven circa 1600 kinderen met hersenbeschadiging. Ze zijn zowel geestelijk als lichamelijk gehandicapt. De oorzaak is meestal het ontbreken van medische hulp bij bevallingen. Onder het Sovjet-bewind werden ze weggestopt in 'internats' - afgeschreven als mens.

Bij de val van het communisme organiseerden de ouders zich in een stichting Nadiya (= hoop) en begonnen het revalidatiecentrum Dzherelo (= bron) in een oude kleuterschool. Zonder geld, zonder kennis en zonder hulp. Tot er twee Canadese vrijwilligsters - van Oekraïense afkomst - kwamen: de concertpianiste en conservatoriumdocente Zenia Kushpeta en de fysiotherapeute Oksana Swarnik.

Vandaag worden er in een totaal vernieuwd en aangepast schoolgebouw 200 kinderen gerevalideerd. Ze leren er lezen en schrijven en communiceren over basale levensbehoeften. De staat betaalt alleen voor de leerkrachten van het (mytyl)onderwijs; de rest moet worden opgebracht door sponsors: de vergoedingen voor de kinderarts (€ 100 per maand), de logopediste, de fysiotherapeuten en de twee gehuwde stafleden Myroslav Nikolayev en Mykola Swarnik, de kosten van verwarming, voeding, leermiddelen, transport… Bij elkaar € 800 per jaar per kind. En dat is waar PRIT o.m. voor werkt.